Genç Takuya'nın işi zor. Annesi öldükten sonra küçük kardeşi Minoru'ya bakmak onun görevi olmuş, babaları Harumi ise uzun saatler boyunca Japon bir maaşlı olarak çalışmaktadır. Takuya, bir yetişkinin sorumlulukları uğruna genellikle çocuklukla ilişkilendirilen oyun zamanını feda etmelidir. Yemek yapmak, temizlik yapmak, dikiş dikmek ve azarlamak artık genç çocuğun hayatının ayrılmaz bir parçası. "Hep iş ama oyun yok" Takuya'yı inanılmaz derecede hayal kırıklığına uğrattı ve küçük kardeşine kızdı. Takuya, kendisine bu kadar acı çektiren kardeşini sevmeyi yüreğinde bulabilecek mi?